ती गेली ...
कधी हरवलेली , कधी हसरी.. नजर थिजली.
.jpeg)
माझ्या बडबडीवरचे तिचे हुंकार थांबले .
माझ्या हातावरची तिची पकड सुटली .
आज नाळ तुटली .
नातेवाईक , मित्रमैत्रिणीनी केले आठवणींचे उजाळे .
अगणित न माहीत असलेल्या गोष्टी मी पुन्हा पुन्हा जगले .
ती गेली ...
आता मागे राहिली एक असह्य पोकळी आणि
तिच्याशिवाय उरलेली मी
मीता मेहेर
१७-११-२०२५
हवा का रुख कुछ बदलासा है
काले बादल और बिन मौसम बरसात है
एक गरज और सीने मै बेचैनी है
ये कौनसा वक्त है , ये क्या घडी है
कोई तुफान , या आंधी हो
बस साथ रेहकर साथ चलने की बात है
ये तुम्हारे हमारे वजूद की बात है
-- मीता मेहेर
(07-05-2025)
operation Sindoor
तो आधी येतो , आणि नेहमी प्रमाणे ही वेळ घेते.
तो आधी रिमझिमतो , कधी रेंगाळतो आणि अगदीच असह्य झाल्यावर धो धो बरसतो.
तीच गणित ठरलेलं असत.
ती त्याच असण अजमावते. आणि खात्री पटली की हळूच डोकावते.
मग कळत नकळत तिचा बहर टिपेला पोहोचतो.
पुन्हा पुढल्या वर्षीच्या वचनाची.
...... दरवर्षी तो येतो ,दरवर्षी ती ही येते.
--मीता मेहेर
(२७-०७-२०२५)
वर्ष कशी सरली ? आत्ता आत्ताच तर तुझा हात सोडून
मी पुढेपुढे पळत होतो ,
अडखळलो , ठेचाळलो ,
थोडं दूर जाऊन तू पाठी आहेस ना ..ह्याची खात्री करत होतॊ
आज मात्र
पावलांची गती थोडी धीमी झालीय
हाताची पकड जरा घट्ट झालीय
माझ्या बडबडीत तुझे हुंकार वाढलेत
तुझ्या डोळ्यात अनुत्तरित प्रश्न वाढलेत
आयुष्याच्या या टप्प्यात बहुदा आपल्या भूमिका बदलल्यात
त्याच रस्त्यावर पुन्हा चालताना,
मी प्रयत्न करतोय तुझ्याबरोबर स्वतःला सावरायचा
—मीता मेहेर
(20-03-2025)
ती गेली ... कधी हरवलेली , कधी हसरी.. नजर थिजली. माझ्या बडबडीवरचे तिचे हुंकार थांबले . माझ्या हातावरची तिची पकड सुटली . आज नाळ तुटली . नातेव...
.jpeg)
.jpeg)
