ती

 ती गेली ...

कधी हरवलेली , कधी हसरी.. नजर थिजली.

माझ्या बडबडीवरचे तिचे हुंकार थांबले .

माझ्या हातावरची तिची पकड सुटली .

आज नाळ तुटली .

नातेवाईक , मित्रमैत्रिणीनी केले आठवणींचे उजाळे .

अगणित न माहीत असलेल्या गोष्टी मी पुन्हा पुन्हा जगले .

ती गेली ...

आता मागे राहिली एक असह्य पोकळी आणि 

तिच्याशिवाय  उरलेली मी 

मीता मेहेर 

१७-११-२०२५

साथ

 हवा का रुख कुछ बदलासा है 

काले बादल और बिन मौसम बरसात है 

एक गरज और सीने  मै बेचैनी है 

ये कौनसा वक्त है , ये क्या घडी है 

कोई तुफान , या आंधी हो 

बस साथ रेहकर साथ चलने की बात है 

ये तुम्हारे हमारे वजूद की बात है 

-- मीता मेहेर 

(07-05-2025)

operation Sindoor

पाऊस आणि लिली

दरवर्षी तो येतो ,दरवर्षी ती ही येते. 

तो आधी येतो , आणि नेहमी प्रमाणे ही वेळ घेते. 

तो आधी रिमझिमतो , कधी  रेंगाळतो आणि अगदीच असह्य झाल्यावर धो धो बरसतो. 

तीच गणित ठरलेलं असत. 

ती त्याच असण अजमावते. आणि खात्री पटली की हळूच डोकावते.

मग कळत नकळत तिचा बहर टिपेला पोहोचतो. 

अशी त्यांची भेट. इन मीन दोन दिवसांची. 

पुन्हा पुढल्या वर्षीच्या वचनाची. 

...... दरवर्षी तो येतो ,दरवर्षी ती ही येते. 

 --मीता मेहेर 

(२७-०७-२०२५)

देवबाभळी

आज देवबाभळी नाटक पाहिलं. प्रत्येक मराठी माणसाने आवर्जून पाहावं अशी अप्रतिम कलाकृती. 

ह्या नाटकातल्या प्रत्येक बाजूला आवर्जून दाद द्यावीशी वाटते.  नेपथ्य , ध्वनी , प्रकाशयोजना , संगीत , दिग्दर्शन , लेखन , अभिनय सगळ्यांचीच सांगड इतकी सुंदर घातली आहे कि प्रेक्षक मंत्रमुग्ध झाल्याशिवाय राहात नाही. 

तीनही कलाकार सुरेल गातात. 

तशी ह्या नाटकात प्रत्यक्ष दोन पात्र आहेत रखुमाई आणि तुकारामाची पत्नी - आवली , पण दोनही कलाकार इतक्या ताकदीने नाटक सादर करतात कि त्यातली बाकीची पात्र विठुराया , तुकाराम महाराज आणि इंद्रायणी नदी , सहजतेने रंगमंच व्यापतात. 

एकीकडे रखुमाई , दैवी स्त्री आणि दुसरीकडे सामान्य आवली. पण शेवटी दोघींच्या भावना समान. बाईच्या मनातल्या  , खासकरून एका बायकोच्या भावना , त्रागा , पीडा , अगतिकता , काळजी , दोहींच्या हि सारख्याच. 

रखुमाईना खुपणारी राधा किंवा जनाबाई किंवा आवळीला खुपणारा विठ्ठल ... खुपणं सारखाच. 

आवली ने विठोबाच्या नावाने खडे फोडले कि रखुमाईला येणारा राग आणि सावकारकीचे कागद इंद्रायणीत सोडून ज्यांना कर्जमुक्त केलं त्यांनीच तुकारामाची निंदा केल्यावर आवली चा राग .. सारखाच 

दोनही बायकांना खुपलेला (देवबाभळीचा ) काटा आणि त्याच दुःख सारखाच. 

-- मीता मेहेर 

०८-०७-२०२५

सोबत

 वर्ष कशी सरली ? आत्ता आत्ताच तर तुझा हात सोडून 

मी पुढेपुढे पळत होतो ,

अडखळलो , ठेचाळलो , 

थोडं दूर जाऊन तू पाठी आहेस ना ..ह्याची खात्री करत होतॊ 

आज मात्र 

पावलांची गती थोडी धीमी झालीय 

हाताची पकड जरा घट्ट झालीय 

माझ्या बडबडीत तुझे हुंकार वाढलेत 

तुझ्या डोळ्यात अनुत्तरित प्रश्न वाढलेत 

आयुष्याच्या या टप्प्यात बहुदा आपल्या भूमिका बदलल्यात 

त्याच रस्त्यावर पुन्हा चालताना,

मी प्रयत्न करतोय तुझ्याबरोबर स्वतःला सावरायचा

—मीता मेहेर 

(20-03-2025)

श्वास

आज एक श्वास थांबला 

एक नजर ....थिजली दूर

आसवांचा पूर , हंबरड्यानं मोकळा झाला उर 

आठवणींचा तूटला बांध 

तूटला हिरवा चूडा , आणि उतरल्या सौभाग्याच्या साऱ्या खुणा 

वर्षानुवर्षं घट्ट धरलेली ओंजळ रितीच राहिली

आयुष्याची गोळाबेरीज राखेत उडून गेली  

उद्या दिवस नियमाने उगवेल , त्यात एक श्वास कायम कमी राहील .

आज ..आज एक श्वास थांबला 

—मीता मेहेर 

(07-07-2024)

संवाद

 तीचा आणि माझा संवाद , आताशा कमी झालाय .

आधी तिचे शब्द कळायचे,

पण हल्ली अक्षरं सुध्दा पुसट झालीत .

डोळ्यात खुप काही असत.

माझ्या हातावर तिची पकड होत असते घट्ट.

कायम धडपड चालू  असते ,

तिच्या बोलण्याची , माझ्या समजण्याची 

तीचा आणि माझा संवाद, आताशा कमी झालाय 

—-

तीचा आणि माझा संवाद, आताशा कमी झालाय 

तशी ती दिवसभराची कहाणी ,भडाभडा बोलते 

अथ पासून इति पर्यंत , सारं काही सांगते 

तरी कुठेतरी काहीतरी राहून जात 

खोल ...आत बरंच काही साचून  जात 

तीचा आणि माझा संवाद, आताशा कमी झालाय 

-----

एकीच्या बोलण्यातली अक्षर जुळवताना 

दुसरीच्या बोलण्यातल्या भावना जपताना  

सध्या माझ्याकडे बोलायला फार नसत 

माझा माझ्याशी संवाद सुद्धा, आताशा कमी झालाय 

— मीता मेहेर 

(20-06-2024)